Douce France...

In mijn jeugd nam de jaarlijkse familievakantie in juli-augustus altijd een heel prominente plaats in. Nadat mijn ouders de Costa del Sol reeds achter zich hadden gelaten nog voor veel Belgen die moesten ontdekken, en ook enkele Duitstalige berg- en meergebieden al eens waren aangedaan, werd Frankrijk de jaarlijkse bestemming voor de 3-weken durende familieuitstap.

Het moet nu zowat 30 jaar geleden zijn dat mijn vader, om zo veel mogelijk van het land te zien en daarin letterlijk heel flexibel alle kanten uit te kunnen, overging tot de aanschaf van zijn eerste caravan (later zouden er nog 2 andere volgen, in een iets ruimer formaat). En vanaf dan lag Frankrijk aan onze voeten, en hebben we het letterlijk doorkruist van noord naar zuid en van west naar oost in alle mogelijke richtingen en combinaties op cultureel-culinaire wijze. Broer en zus hadden de leeftijd bereikt waarop je thuis veel leuker avonturen kon beleven als de ouders er niet waren, en gingen al niet meer mee op vakantie, en bibi kreeg een tentje dat op elke locatie naast de caravan kwam te staan. Niet alleen is daar een liefde voor kamperen ontstaan, maar ook een hele grote liefde voor Frankrijk, vermoedelijk omdat het land voor altijd zal verbonden zijn aan de onbezonnen vakanties uit mijn jeugd.

Mijn vreugde was dan ook groot toen ik vorige week in De Standaard een kortingsbon vond voor het boek "Langzaam door Frankrijk" van Peter Jacobs en Erwin De Decker, die een tocht ondernamen langs de historische Route Nationale 7 naar het zuiden, maar aan het tempo van voor de autosnelwegen. Het boek dateert al van eind 2007 en ik ben nog maar 2 etappes ver, maar ik ben alweer verlekkerd op Frankrijk, en passeer weer langs steden die ooit op onze reisweg lagen.

Misschien een idee voor een "road trip" volgende zomer, langs de Franse tegenhanger van de Route 66...

The game of love

Omdat het al lang geleden was dat we nog eens een toneelvoorstelling zagen, stond vanavond "Tsjechov in love" op het programma, uitgevoerd door het toneelgezelschap "Het Ongerijmde" in het plaatselijke cultureel centrum De Kollebloem. Tsjechov, die vooral bekend is voor toneelstukken als "Oom Vanja", "De drie zusters" en De Meeuw, is echter ook de Russische meester van het kortverhaal, en beschrijft in die verhalen het typische leven in het 19de eeuwse Rusland, vanuit zijn ervaring als arts, met de nadruk op liefde (en relaties), verhalen die bij studenten Russisch erg populair zijn omwille van hun eenvoud en de vlotte lectuur.

Het Ongerijmde speelt een bewerking van 4 verhalen in een moderne omkadering. Gezien de typische aard van dit soort verhalen, die de Russische maatschappij in haar 19de eeuwse tijdsbeeld schetsen, is het niet eenvoudig om er een hedendaagse bewerking van te maken. Wat begint als iets dat op experimenteel theater lijkt en aanvoelt als een jasje dat niet goed zit, begint gaandeweg meer vorm te krijgen en als een gemakkelijke losse trui te zitten. De verhalen geraken zo door elkaar verweven, dat ze bijna in elkaar opgaan, om uiteindelijk grappige en bijna hilarische, vaudeville-achtige situaties op te leveren.

Door de acteertalenten van dit collectief lijkt het zelfs alsof er meer dan 4 acteurs aan het werk zijn, aangezien alle personages zo karakteristiek worden neergezet, en toch in een vrij minimalistisch decor. De acteurs die al bekend waren van TV of het grote scherm, Kadèr Gürbüz, Jenne Decleir en Danny Timmermans (hierbij aangevuld door Machteld Timmermans), werden op sommige websites al neergesabeld wegens te weinig "artistiek" theatertalent, maar het is net Danny Timmermans (bekend geworden in "Buiten de Zone") die zelf de bewerking deed, die de afzonderlijke types heel duidelijk neerzet, wat toch wel op een groot inlevingstalent wijst. Jenne Decleir is meer en meer het evenbeeld van zijn illustere vader, en zou eigenlijk meer op zoek moeten naar grote karakterrollen, want hij heeft zeker evenveel in zijn mars als zijn papa. En Kadèr Gürbüz tenslotte, om alle commentaar meteen de kop in te drukken, bewijst met deze voorstelling dat ze alle genres aankan.

Het was in ieder geval een leuke herontdekking van Tsjechov en van het theater, en het smaakt zeker naar meer. Dat kan niet moeilijk zijn, met maar liefst 4 culturele centra met een goedgevuld programma op minder dan 5km in de omtrek...

La Vie en Rose

Op verzoek van DB Willebroek, maar vooral open voor het grotere (vrouwelijke) publiek, was er vanavond weer een proefavond bij Brouwerij Moortgat, de sequel zeg maar, dit keer van gemengde fruitbieren in plaats van zuivere kriekbieren. Sinds de duvelse brouwerij Liefmans heeft overgenomen en daarmee van de ondergang door faillissement heeft gered, wil ze ook weten waaraan de drinkers van dit fruitig bier de voorkeur geven.

De vorige editie was een zeer uitgebreide met maar liefst 8 kriek- en frambozenbieren en vond vorige zomer plaats, aan temperaturen die meestal vragen om iets anders dan een stroperig fruitbier. Nu, de dag van de zoveelste winterprik en met frisse temperaturen, werd een stapje verder gegaan, en bestond de proeverij uit 4 eigen brouwsels, waaronder nog slechts 1 zuiver kriekbier, en daarnaast mengelingen van allerlei rode vruchten die zich tot het brouwen van fruitbieren lenen. Het ene had al wat meer of minder succes dan het andere.

Bibi is absoluut geen liefhebber van de kriekachtigen, maar als het erom gaat de mensheid een stap vooruit te helpen en wat meer kleur in de Belgische bierwereld te brengen, ben ik altijd bereid om me op te offeren.

Nadat het zware karwei tot een goed einde werd gebracht en de nodige formulieren ter vaststelling werden ingevuld, mocht er nog a volonte geproeft worden van de iets krachtiger bieren van de brouwerij, en konden we nagaan of de Duvel, Maredsous, La Chouffe, McChouffe en andere Vedett'en nog altijd met dezelfde kennis van zaken worden gebrouwen als voorheen. Na uitgebreid empirisch onderzoek, ondersteund door de door de brouwerij aangeboden broodjes als beloning voor het zware werk, kon zulks in positieve zin worden vastgesteld.

Bij vertrek werden alle prachtige proevers bovendien nog bedacht met een 75 cl-versie in blikken geschenkverpakking van het gouden Duvelse vocht. Als dat geen pure verwennerij is!
Ik heb al moeilijker avonden doorgebracht, maar deze avond zag ik echt la vie en rose...